Η Θεσσαλονίκη του αύριο…

29/06/2010

Μια βόλτα στην πλατεία Ναυαρίνου, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο, αρκεί για να δει κανείς τη Θεσσαλονίκη του σήμερα, τη Θεσσαλονίκη της ξεφτίλας.

Στη σημερινή κατάντια της πόλης υπάρχουν και οι αισιόδοξες φωνές με προτάσεις πολύ πιο ρεαλιστικές από αυτές που μας έχουν τάξει κατά καιρούς…

Περισσότερα στο ΘΕΣΣΑΛΟΝΗΣΙ.


«Μια τρύπα στο νερό»

02/05/2009

nefos

Ένα ενδιαφέρον βίντεο για την ερωτική πόλη που απεικονίζει με ρεαλιστικό τρόπο τις καθημερινές τις εικόνες.

Περισσότερα εδώ.


Θεσσαλονίκη, τουριστικός προορισμός 2009!

13/01/2009

Επιτέλους μια πρωτιά!

Διαβάστε εδώ.


Ενδιαφέρον…

28/12/2008

tv


Θεσσαλονίκη η πόλη της λαμαρίνας

24/12/2008

cars

Διάβασα πριν από μερικές μέρες τις 15 προτάσεις των Αρχών της πόλης για την τόνωση της αγοράς του κέντρου.

Μέσα σ’ όλα και οι ρυθμίσεις που αφορούσαν στην πρόσβαση στην αγορά:

– Από την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου και μέχρι το τέλος του έτους να μην εισπράττονται τέλη στάθμευσης στην περιοχή που περικλείουν οι οδοί Αγγελάκη, Εθνικής Αμύνης, Αγίου Δημητρίου, Κασσάνδρου, Καραολή και Δημητρίου, 26ης Οκτωβρίου, Κουντουριώτου και Νίκης, ενώ παράλληλα η δημοτική αστυνομία να φροντίζει για την απρόσκοπτη κυκλοφορία των οχημάτων.

– Να ορισθούν περιμετρικά του κέντρου χώροι στάθμευσης όπως HELEXPO, ΟΛΘ, Κουντουριώτου κτλ., όπου να επιτρέπεται ελεύθερα η στάθμευση των καταναλωτών.

Περίμενα να δω κάτι που να αφορά στην αστική συγκοινωνία, μια πρόταση για ενίσχυση του αριθμού των λεωφορείων, κάτι… Αντ’ αυτού το απόλυτο ΤΙΠΟΤΑ. Ίσως, σκέφθηκα, οι αρχές να βασίστηκαν στην παιδεία των συμπολιτών μου και θέλησαν να διευκολύνουν αυτούς τους λίγους που επιμένουν στο αυτοκίνητο. Δεν περίμενα να διαβάσω προτάσεις  για πεζοδρόμηση της Τσιμισκή, με τον κόσμο να μπορεί να περπατήσει, να δει, να απολαύσει χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, όπως συμβαίνει σε άλλες κοινωνίες.

Το τι ακολούθησε το καταγράφει άρθρο του ιστολογίου «Thessaloniki«. Ίσως τα φώτα των αυτοκινήτων να θυμίζουν Χριστούγεννα.

Τελικά όλα είναι θέμα Παιδείας…


Αδέσποτα

16/12/2008

dog

Αφορμή για τη συγκεκριμένη ανάρτηση αποτέλεσε ένα απόσπασμα από άρθρο του Χ. Γιανναρά στην «Καθημερινή»:

«Ο ανορθολογισμός, μέχρι παράνοιας, κάνει εφιάλτη τη ζωή στις ελλαδικές τερατουπόλεις. Είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που η «ζωοφιλία» μας αφήνει να λυμαίνονται τα μεγάλα αστικά κέντρα αγέλες αδέσποτων σκυλιών. Στο κέντρο της πρωτεύουσας, στην πλατεία Συντάγματος, μπορεί να μετρήσει κανείς, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, 20-22 τέτοια ζώα. Περιφέρονται ανάμεσα στα πόδια των περαστικών αδιάφορα, ώς τη στιγμή που, ξαφνικά και ανεξήγητα, θα τιναχτούν για να ορμήσουν, μανιασμένα και γαυγίζοντας, σε κάποιο μηχανάκι (απειλώντας θανάσιμα τη ζωή του οδηγού) ή σε κάποιον, ανύποπτο μέσα στους πολλούς, διαβάτη.

Αγέλες αδέσποτων σκυλιών λυμαίνονται και τον Βασιλικό Κήπο, το αλσύλλιο της Ριζαρείου, το Πεδίον του Αρεως, τον λόφο του Αρδηττού, του Στρέφη, του Φιλοπάππου, τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κάνουν πια αδύνατο τον περίπατο στον Λυκαβηττό, στην Καισαριανή, στον Υμηττό. Το ίδιο συμβαίνει και στην παραλία της Θεσσαλονίκης, στην πλατεία Αριστοτέλους, στην παραλία του Βόλου. Φόβος και τρόμος για τις μητέρες με τα βρέφη στα καροτσάκια, για τους ηλικιωμένους με βακτηρία, για κάθε μοναχικό διαβάτη μόλις νυχτώσει. Θα άξιζε μια ιδιωτική πρωτοβουλία να συγκεντρώσει τις μαρτυρίες των ανθρώπων που έχουν υποστεί επιθέσεις, τραυματισμούς, ξέσκισμα των ρούχων από τα αδέσποτα στις πόλεις σκυλιά.

Και αυτή η καθημερινή βασανιστική απειλή διαιωνίζεται με την παρανοϊκή «λογική» της ζωοφιλίας. Αν απευθυνθεί κανείς στους δημάρχους ζητώντας να προστατευθούν οι πολίτες από τον τρόμο των αδέσποτων, θα εισπράξει την καθησυχαστική διαβεβαίωση ότι ο Δήμος έχει φροντίσει να εμβολιάσει όλα τα αγελαία σκυλιά, φόβος για λύσσα από τα δαγκώματα δεν υπάρχει! Και, φυσικά, δεν έχουν να αντιπαρατάξουν οι δήμαρχοι έστω και ένα παράδειγμα πόλης ευρωπαϊκής με τέτοιο οίστρο ζωοφιλικής τρομολαγνείας. Είμαστε μοναδικοί στον μαζοχιστικό παραλογισμό μας.»

Μου ήρθαν  ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές  εικόνες των αρχαιολογικών χώρων του κέντρου της Θεσσαλονίκης με ομάδες τουριστών και συνοδούς τα αδέσποτα της πόλης, δείγμα ίσως της εντόπιας «παιδείας». Έχουν γίνει πλέον κομμάτι της καθημερινότητάς μας και προκαλούν το ενδιαφέρον μόνο των επισκεπτών.

Η εικόνα είναι χαρακτηριστική απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα του 2008; Και όμως! Υπάρχει ένας τόπος (τουλάχιστον αυτόν γνωρίζω) που τα αδέσποτα αποτελούν εδώ και χρόνια παρελθόν. Το καταφύγιο σκύλων της Σκιάθου (Skiathos Dog Shelter) λειτουργεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια, περιθάλπτοντας «άστεγους» σκύλους. Μια βόλτα σε όλο το νησί αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Δεν υπάρχει αδέσποτος σκύλος πουθενά! Αν βρεθείτε στο δρόμο που ανηφορίζει για το μοναστήρι της Κουνίστρας θα δείτε παρκαρισμένα αυτοκίνητα τουριστών που σπεύδουν να επισκεφθούν το καταφύγιο και να βοηθήσουν βγάζοντας μια βόλτα ένα σκυλί.

Σε ποιον ανήκει η  πρωτοβουλία; Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα για να το διαπιστώσετε.

Τελικά όλα είναι θέμα Παιδείας…


Έχεις παιδί; Καλά να πάθεις…

21/11/2008

Πέμπτη απόγευμα αποφάσισα να μετακινηθώ στη Νύμφη του Θερμαϊκού με ένα μικρό παιδί 2,5 ετών και το καρότσι.

Οι επιλογές  ήταν τρεις: ΙΧ, ταξί, λεωφορείο. Συνωστισμός στους δρόμους δεν υπήρχε, σπάνιο φαινόμενο για απόγευμα Πέμπτης με τα εμπορικά καταστήματα ανοικτά, και τα λεωφορεία πηγαινοέρχονταν σχεδόν άδεια.

Το να επιβιβαστείς με παιδικό καρότσι σε λεωφορείο προϋποθέτει να μην έχει σκαλοπάτια και φυσικά όχι πολύ κόσμο. Ευτυχώς τα καινούρια λεωφορεία του Ο.Α.Σ.Θ. και χαμηλά είναι και σκαλοπάτια δεν έχουν και θέση για καρότσι έχουν και ζώνη για να δέσεις το καρότσι διαθέτουν.

Το λεωφορείο έφθασε σχεδόν άδειο, αλλά μπαίνοντας μέσα με σταμάτησε η φωνή του οδηγού: «Αν θέλετε να επιβιβαστείτε με καρότσι και παιδί θα πρέπει να το πάρετε στην αγκαλιά σας για να είναι ασφαλές. Αυτό ορίζει ο κανονισμός».

Δεν είχα ούτε διάθεση να διαπληκτιστώ ούτε και το ύφος του οδηγού ήταν εριστικό. Τον ρώτησα αν ήταν σίγουρος για αυτό που μου ζητά και υπάκουσα μάλλον ενστικτωδώς και όχι ακολουθώντας τον κοινό νου. Δεν πειράζει όμως, ήμουν πλέον ασφαλής με ένα μωρό στην αγκαλιά στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

Ψάχνοντας στην ιστοσελίδα του Ο.Α.Σ.Θ. για το τι ισχύει τελικά, βρήκα το εξής:

«ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΚΑΡΟΤΣΙΩΝ ΜΕ ΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΤΟΥ Ο.Α.Σ.Θ.;

Στα λεωφορεία τα παιδικά καρότσια μεταφέρονται κλειστά. Στις περιπτώσεις που αυτό δεν είναι εφικτό ή ο συνοδός τους προτιμά να μεταφέρει το παιδί μέσα σε αυτό, επιτρέπεται η μεταφορά ενός ανοικτού παιδικού καροτσιού ανά όχημα και μόνον εφόσον ο οδηγός κρίνει ότι η πληρότητα του οχήματος το επιτρέπει.
Στην περίπτωση αυτή ο συνοδός του παιδικού καροτσιού υποχρεούται:
• Να επιβιβαστεί / αποβιβαστεί από τη μεσαία (-ες) θύρα (-ες).
• Να τοποθετήσει το καρότσι με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην ενοχλεί τη διέλευση και κίνηση άλλων επιβατών εντός του οχήματος.
• Να βρίσκεται πλησίον του καροτσιού, να το κρατά και γενικά να φροντίζει για τη μη πρόκληση τραυματισμού ή όχλησης άλλων επιβατών.
• Το παιδί να είναι δεμένο και το καρότσι να φέρει φρένο.»

Απ’ ότι φαίνεται ή ο Ο.Α.Σ.Θ. διαθέτει οδηγούς που δε γνωρίζουν τον κανονισμό λειτουργίας του οχήματός τους ή οι πληροφορίες που δίνει ο ίδιος ο οργανισμός προς τους πελάτες του είναι εκτός πραγματικότητας.

Αναρωτιέμαι επίσης γιατί μπορεί ο οδηγός να αποκλείσει την επιβίβαση καροτσιού εφόσον κρίνει ότι η πληρότητα του οχήματος δεν το επιτρέπει; Τι ρόλο παίζει η θέση καροτσιού που διαθέτουν πλέον όλα τα λεωφορεία; Διακοσμητικό;

Στη λογική της σύγκρισης με άλλες κοινωνίες δε μπαίνω… Το σημείο αναφοράς που έχει ο καθένας είναι θέμα προσωπικής επιλογής.

bus2

bus