Έφηβοι και άφοβοι;

01/11/2011

Πηγή: protagon.gr

της Εύας Στάμου

Σύμφωνα με μελέτη που έγινε από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ και το Ινστιτούτο Νευροεπιστημών Helen Wills το 2008 οι εγκέφαλοι των παιδιών που μεγαλώνουν σε αντίξοες και φτωχικές συνθήκες, μπορεί να λειτουργούν διαφορετικά σε σχέση με τους εγκεφάλους των παιδιών που μεγαλώνουν σε εύπορες οικογένειες χωρίς να έχουν υποστεί κάποια μορφή κοινωνικής αδικίας. Η έρευνα που έγινε σε φυσιολογικά εννιάχρονα και δεκάχρονα παιδιά διαφορετικού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου, συμπέρανε ότι παρουσιάζονται σημαντικές διαφορές στις αντιδράσεις του προμετωπιαίου φλοιού του εγκεφάλου, εύκολα ανιχνεύσιμες με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Το συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου είναι κρίσιμο για την επίλυση προβλημάτων και τη δημιουργικότητα.

Οι παιδίατροι και οι εξελικτικοί ψυχοβιολόγοι που συμμετείχαν στην έρευνα τονίζουν πως με την κατάλληλη εκπαίδευση των φτωχότερων παιδιών οι εγκεφαλικές διαφορές μπορούν να εξαλειφθούν γεγονός που αποδεικνύει ότι σε αντίθεση με ακραίες προκαταλήψεις που παρουσιάζουν τη φτώχεια ως μία από τις συνέπειες χαμηλής διανοητικής ικανότητας, είναι η φτώχεια και άλλες μορφές κοινωνικής στέρησης που ευθύνονται για την ελλειπή ανάπτυξη κάποιων εγκεφαλικών λειτουργιών.

Όπως φαίνεται από αυτήν και από παρόμοιες έρευνες, οι περιβαλλοντικές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες έχουν εντονότατες και συχνά τραγικές επιπτώσεις όχι μόνο στη διάθεση, στην πνευματική και ηθική ωρίμανση, αλλά και στην ανάπτυξη των βασικών εγκεφαλικών νευρώνων κατά τη παιδική ηλικία. Εκτός από την έλλειψη χρημάτων που μπορεί να στερήσει σε ένα παιδί προσχολικής και σχολικής ηλικίας, ακόμα και βασικά υλικά αγαθά, ως δύσκολες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες θα μπορούσαν να οριστούν: η πολιτική αστάθεια, η κοινωνική αδικία, η περιθωριοποίηση, ο ρατσισμός, το άγχος κι η ανασφάλεια για το μέλλον σε πολιτικό κι οικονομικό επίπεδο, η απουσία θετικών προτύπων ή πεποιθήσεων, και η βία. Η βία που ξεκινάει από την οικογένεια για να συνεχιστεί στο σχολείο και στις γειτονιές της πόλης και η οποία σε μία ανώριμη πολιτικά κοινωνία αποτελεί -όσο παράξενο κι αν ακούγεται αυτό- μία από τις βασικές μεθόδους κοινωνικοποίησης.

Μία μορφή καθημερινής πίεσης και ψυχικής βίας πηγάζει από τους γονείς, οι οποίοι αν και συνεχώς παραπονιούνται κι οργίζονται για την πολιτική και οικονομική κατάσταση, δεν αναλαμβάνουν υπεύθυνη και έλλογη δράση ώστε να ανατραπούν οι συνθήκες που τους καταπιέζουν. Τα παιδιά και οι έφηβοι απορροφούν το θυμό και την απελπισία των μεγάλων, σταδιακά και δικαιολογημένα χάνουν το σεβασμό προς γονείς, καθηγητές και όσους, ενώ γκρινιάζουν, απέχουν από συντονισμένες κινήσεις που θα έφερναν ουσιαστικές αλλαγές, και χωρίς να ξέρουν τι ακριβώς πρέπει να γίνει, νιώθουν πολύ έντονα την επιθυμία να αντιδράσουν.

Η διαφορά ανάμεσα σε εμάς και τα παιδιά είναι ότι έχουμε -ή θα οφείλαμε να έχουμε- τα επιχειρήματα που υπακούν στην κοινή λογική για το τι είναι σωστό και, κυρίως, εφικτό. Η κοινωνικοποίηση που ένας τριαντάρης ή σαραντάρης έχει ήδη υποστεί, αφενός του δίνει πολλά ερείσματα δικαιολόγησης για το τι (δεν) κάνει, αφετέρου τον αποδυναμώνει από την φυσική παρόρμηση και την ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν όντως ν’ αλλάξουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


02/07/2009


Μύρισε άνοιξη=έρχεται καλοκαίρι…

17/04/2009

Τα Όσκαρ της εκπαίδευσης 2008

13/01/2009

oscar_1851

Η ψηφοφορία λήγει 30 Ιανουαρίου.

Μπορείτε να ψηφίσετε κάνοντας κλικ εδώ.


Γραφική απεικόνιση ιστοσελίδων

05/01/2009

graph

Aναλύστε την ιστοσελίδα σας χρησιμοποιώντας μια online εφαρμογή γραφικής απεικόνισης ιστοσελίδων: «webpages as graphs«.