Εισαγωγή των νέων μέσων στην εκπαίδευση: το ελληνικό μοντέλο

Στο πρόσφατο παρελθόν η ελληνική Πολιτεία έχει ξεκινήσει τα πρώτα βήματα της αξιοποίησης των νέων ψηφιακών μέσων στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Το ξεκίνημα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση έγινε από το Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο. Το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών απορρίπτει ξεκάθαρα το πραγματολογικό μοντέλο εισαγωγής των Τεχνολογιών της Πληροφοράς και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στην εκπαιδευτική διαδικασία: «Ο ειδικός σκοπός της εισαγωγής της Πληροφορικής στο Νηπιαγωγείο και στο Δημοτικό Σχολείο είναι να εξοικειωθούν οι μαθητές και οι μαθήτριες με τις βασικές λειτουργίες του υπολογιστή και να έλθουν σε μια πρώτη επαφή με διάφορες χρήσεις του ως εποπτικού μέσου διδασκαλίας, ως γνωστικού – διερευνητικού εργαλείου και ως εργαλείου επικοινωνίας και αναζήτησης πληροφοριών στο πλαίσιο των καθημερινών σχολικών τους δραστηριοτήτων με τη χρήση κατάλληλου λογισμικού και ιδιαίτερα ανοικτού λογισμικού διερευνητικής μάθησης. Σε καμία περίπτωση δε νοείται η διδασκαλία της Πληροφορικής ως διδασκαλία γνωστικού αντικειμένου (λαμβανομένου επιπλέον υπόψη ότι δεν διατίθεται χρόνος στο αντίστοιχο Ωρολόγιο Πρόγραμμα). Σκοπός είναι ο μαθητής να μαθαίνει με τη χρήση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) παρά για τη χρήση τους».

Η επιμόρφωση δασκάλων και νηπιαγωγών για την αξιοποίηση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία έχει ξεκινήσει και οι πρώτοι εκπαιδευτικοί έχουν πιστοποιηθεί. Στο επιμορφωτικό υλικό που παραλαμβάνουν και το οποίο αποτελεί τη βάση για να πιστοποιηθούν διαβάζουν: «το τεχνοκρατικό/τεχνοκεντρικό (σσ. μοντέλο εισαγωγής των ΤΠΕ στην εκπαίδευση)  που δίνει µεγαλύτερη σηµασία στην τεχνολογία των ΗΥ χαρακτηρίζεται από έναν «τεχνολογικό ντετερµινισµό», δηλαδή δίνει σχεδόν απόλυτη αξία στα χρησιµοποιούµενα συστήµατα και την εκµάθηση της λειτουργίας τους, θεωρώντας ότι η χρήση τους θα είναι αρίστη (σχεδόν αναγκαστικά, ντετερµινιστικά η ορθή χρήση προκύπτει άµεσα από τις σχετικές δεξιότητες)… Η Ελλάδα, όπως και πολλά άλλα κράτη, ακολούθησε διαδοχικά αρχικά το πρώτο µοντέλο (σσ. (το τεχνοκρατικό), ενώ σταδιακά προσαρµόστηκε στο δεύτερο και το τρίτο, κυρίως από τα µέσα της δεκαετίας του 1990″ (σσ. όπως άλλωστε συνέβη και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες).

Και έρχεται η 3/6/2010 για να κάνει το ΥΠΔΒΜΘ το παοφασιστικό βήμα. Εκδίδει έγγραφο στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει:

«…Για  την  Πρωτοβάθμια  Εκπαίδευση και  αποκλειστικά   για τη διδασκαλία  όλων των γνωστικών  αντικειμένων,  συστήνονται  κλάδοι των αντίστοιχων ειδικοτήτων  (Π.Ε.05, Π.Ε.07, Π.Ε.08, Π.Ε.19, Π.Ε.20 και ΠΕ 32) και αντίστοιχος αριθμός  οργανικών θέσεων,  με κοινή  Υπουργική  Απόφαση  που  προωθείται…»

«…Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές: Θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να καλυφθούν τυχόν ελλείψεις σε Η/Υ στα σχολεία προκειμένου να παρέχονται σε  όλους  ανεξαιρέτως τους μαθητές εμπειρίες μάθησης που να σχετίζονται με την αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στην εκπαιδευτική διαδικασία με οριζόντιο τρόπο που να αφορά όλα τα μαθήματα. Ωστόσο, ως μεταβατικό στάδιο μπορεί  να εισαχθεί η Πληροφορική, ως ξεχωριστό γνωστικό αντικείμενο στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, προκειμένου  να δοθεί η ευχέρεια στους μαθητές να εξοικειωθούν με την επιστήμη των υπολογιστών,  που θα τους φανεί χρήσιμη όχι μόνο στις επόμενες εκπαιδευτικές βαθμίδες, αλλά και κατά την πλήρη ένταξή τους αργότερα στην πραγματική ζωή. Απώτερος στόχος είναι η πιστοποίηση του βαθμού κατάκτησης των βασικών γνώσεων και δεξιοτήτων όσον αφορά τις ΤΠΕ κατά τη διάρκεια της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης..

Το μεταβατικό στάδιο προϋποθέτει διορισμό εκπαιδευτικών Πληροφορικής (ΠΕ 19). Και ότανπεράσουμε από το μεταβατικό στο οριστικό οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι τι θα απογίνουν; Θα μεταταγούν; Θα καταργηθούν οι οργανικές τους θέσεις; Μήπως ο όρος «μεταβατικό» θα πρέπει να οριστεί ως «οριστικό» στο λεξικό;

Στο νέο σχολείο που οραματίζεται η Πολιτεία η Πληροφορική διδάσκεται ως ανεξάρτητο γνωστικό αντικείμενο (!!!) και μάλιστα 2 ώρες σε κάθε τάξη. Αυτό σημαίνει ότι στο σχολικό εργαστήριο για 24 ώρες εβδομάδα δε θα είναι διαθέσιμο για να αξιοπιοηθεί στα υπόλοιπα γνωστικά αντικείμενα.

  • Και η οριζόντια αξιοποίηση των ΤΠΕ πώς θα επιτευχθεί; Μήπως με τους διαδραστικούς πίνακες στη σχολική αίθουσα ή με τη γωνιά του υπολογιστή;
  • Τα εργαστήρια εκ των πραγμάτων  δε θα μπορούν να χρησιμοποιούνται από τους δασκάλους. Γιατί λοιπόν επιμορφώνονται; Μήπως για να αποκτήσουν απλά «παιδεία» στο μέσο; Μήπως για να απορροφηθούν κονδύλια από το ΕΣΠΑ;
  • Το συνδικάτο τι λέει για όλα αυτά;
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: